Jest kilka mechanizmów biologicznych, które mogą przyczyniać się do związku między zbyt małą ilością snu a cukrzycą. Po pierwsze badania laboratoryjne potwierdziły obniżenie tolerancji glukozy i wrażliwości na insulinę po skróceniu czasu snu poniżej prawidłowego. Zarówno niedostateczne wydzielanie insuliny przez trzustkę, jak zwiększone stężenie glukozy w krwiobiegu, których przyczyną są niedobory snu, mogą prowadzić do rozwoju insulinooporności i cukrzycy typu 2. Po drugie niedobór snu powiązano ze wzrostem stężenia markerów stanu zapalnego, co oznacza ogólnoustrojowy stan zapalny o niskim nasileniu. Odgrywa on ważną rolę w rozwoju cukrzycy. Dlatego możliwe jest, że zaburzenie rytmu snu jest powiązane z cukrzycą z powodu ogólnoustrojowego stanu zapalnego o niskim nasileniu.
IW ten sposób poszukuje się szybszych i bardziej kalorycznych posiłków, zwiększając skłonność do otyłości, która jak wiadomo zwiększa oporność na insulinę, mechanizm bezpośrednio powiązany z cukrzycą typu 2. Otyłość jest również czynnikiem zwiększającym ryzyko.
Tak więc... Sen jest niezbędny dla zrównoważonego metabolizmu.
